Prezes Ukraińskiej Federacji Piłki Wodnej Oleksandr Svishchov podzielił się z centrum medialnym Federacji swoimi wrażeniami z minionego roku. Plany na przyszłość i ocena wyników zespołu – o wszystkim przeczytasz w obszernym wywiadzie.
O zachowaniu piłki wodnej na Ukrainie
Kiedy w Ukrainie rozpoczęła się wojna na pełną skalę, my, jako kierownictwo Federacji Piłki Wodnej, przede wszystkim staraliśmy się zabrać naszych sportowców w bezpieczne miejsce z regionów, w których toczyły się aktywne działania wojenne. Ponad 160 dzieci poniżej 18 roku życia opuściło nasz kraj w wyniku inwazji wroga. Jako dyrekcja staraliśmy się szybko zorganizować warunki zarówno dla młodych graczy w piłkę wodną, jak i dziewcząt w różnym wieku, w których mogą odpowiednio trenować i czuć się bezpiecznie. Wielu z nich nadal pozostaje za granicą. W związku z tym mistrzostwa zarówno wśród mężczyzn, jak i wśród kobiet bardzo się zmieniły, obiektywnie rzecz biorąc, stały się wielokrotnie słabsze, ponieważ wielu zawodników wciąż przebywa za granicą.
Podczas wojny na pełną skalę głównym zadaniem kierownictwa federacji było zachowanie piłki wodnej na Ukrainie
W tej trudnej sytuacji naprawdę poczuliśmy, kim naprawdę jest nasz dobry sąsiad. Wiele europejskich federacji piłki wodnej natychmiast zareagowało i pomogło nam zabrać dzieci. Jestem nieskończenie wdzięczny za te gesty dla naszego sportu. Młode zawodniczki piłki wodnej nadal grają i trenują w Polsce, dziewczęta biorą udział w mistrzostwach Niemiec. Nasze drużyny zostały dopuszczone do udziału w mistrzostwach Europy. Oczywiście przykro mi, że nasze młode talenty są teraz za granicą i nie mogą brać udziału w ukraińskich rozgrywkach, ale z drugiej strony cieszę się, że piłkarze wodni są bezpieczni i robią to, co kochają.
O udziale reprezentacji kobiet i mężczyzn w zawodach międzynarodowych
– Mimo trudności ze skompletowaniem wszystkich zawodników, wszystkie nasze reprezentacje brały udział w zawodach międzynarodowych. Dla mnie osobiście głównym zadaniem było to, aby w czasie wojny nasi sportowcy pod niebiesko-żółtą flagą godnie reprezentowali nasz kraj na arenie międzynarodowej. Tak, być może wynik nie zawsze był tak dobry, jak życzyliby sobie nasi kibice. Ale mile zaskoczyła mnie nasza kobieca reprezentacja Ukrainy U-19, dziewczęta znalazły się w pierwszej dziesiątce drużyn Europy. Myślę, że to bardzo godny wynik, nie przypominam sobie nawet, żeby kobieca reprezentacja znalazła się w pierwszej dziesiątce drużyn Europy. Udowodniliśmy, że nasz sport, piłka wodna, żyje i rozwija się w Ukrainie.
Kiedy wybuchła wojna, kierownictwo Federacji miało dwa zadania: znaleźć bezpieczne miejsce dla graczy w piłkę wodną i reprezentować nasze drużyny narodowe wszystkich kategorii wiekowych na międzynarodowych zawodach.
– Następnie, po występach reprezentacji naszych kobiet i mężczyzn w rozgrywkach międzynarodowych, głównym zadaniem Federacji było przywrócenie mistrzostw kraju. Z powodu wojny nie dokończyliśmy sezonu 2021-2022 i wypracowaliśmy z trenerami i kierownictwem drużyn opcje wznowienia mistrzostw Ukrainy w piłce wodnej. Było wiele dyskusji na temat lokalizacji, formatu rozgrywek i tutaj szukaliśmy konsensusu dla wszystkich drużyn, bo rozumieliśmy ich trudną sytuację, zwłaszcza reprezentantów Charkowa i Mariupola. Najpierw we Lwowie zorganizowaliśmy Puchar Ukrainy w piłce wodnej kobiet i mężczyzn. Podczas tego turnieju omówiono główne problemy wszystkich drużyn. Osobiście widziałem w oczach trenerów jak bardzo bolały ich serca dla naszego sportu, wszyscy chcieli aby ich podopieczni grali i brali udział w zawodach. A potem wspólnym wysiłkiem zaczęliśmy je odnawiać. Najpierw mistrzostwa Ukrainy wśród dzieci urodzonych w 2010 roku i młodszych. Widziałam radość na twarzach dzieci, że miały okazję rywalizować. A potem już rozmawialiśmy o formacie i wznowieniu ukraińskiej superligi piłki wodnej. Istniała możliwość przeprowadzenia pierwszej rundy, podziału drużyn na dwie podgrupy. I ten format, w naszych warunkach, jest najbardziej udany, przede wszystkim z logistycznego punktu widzenia.
Brak prądu dodatkowo utrudniał sprawę. W basenie musi być prąd – generatory i dopiero wtedy można było rozgrywać mecze. Udało nam się stworzyć warunki i zawodnicy piłki wodnej mieli możliwość rozgrywania meczów. Były cztery drużyny w dwóch grupach „A” i „B”.
O stratach w rodzinie piłki wodnej i stanie infrastruktury piłki wodnej na Ukrainie w czasie wojny na pełną skalę
– Sytuacja z basenami w naszym kraju była trudna jeszcze przed wojną na pełną skalę. Na wschodzie Ukrainy najważniejsze jest teraz ratowanie szkół piłki wodnej, zwłaszcza w Charkowie. Jest kilka basenów, na których dzieci miały okazję trenować. To naprawdę duży problem dla naszego sportu. Charków to miasto, w którym piłka wodna zawsze była na wysokim poziomie. Jest potężny system szkolenia, są dwa internaty sportowe – piłka wodna rozwija się bardzo dynamicznie w tym regionie. Ale na dzień dzisiejszy rosyjski wróg zniszczył cztery baseny.
W Charkowie był silny nabór dzieci, zarówno wśród chłopców, jak i dziewcząt. Nie wszystkie miasta, w których występuje piłka wodna, mogą się tym pochwalić. Jeśli mówimy o dorosłej piłce wodnej, to w obwodzie donieckim jest kobieca drużyna w Kramatorsku i męska drużyna w Mariupolu; w Kijowie trwa silny nabór w drużynie kobiet, a drużyna mężczyzn jest na dobrej drodze do rozwoju, mam nadzieję, że w najbliższym czasie. We Lwowie wręcz przeciwnie, liczba mężczyzn w szkołach jest bardzo dobra, podczas gdy liczba kobiet dopiero się rozwija. Dlatego w tej sytuacji jest mi bardzo przykro, że rozwój piłki wodnej w Charkowie jest wstrzymany, trenerzy wyjechali w różne strony kraju. Teraz ostrożnie mówimy o rozwoju naszego sportu. Najważniejsze jest zwycięstwo naszych Sił Zbrojnych Ukrainy, a kiedy wypędzą wroga z naszej ziemi, wtedy nasz sport będzie mógł normalnie żyć i rozwijać się.
Wojna odebrała nam wielkiego PROFESJONALISTĘ w swojej dziedzinie – Witalija Lisuna. To niepowetowana strata dla całej ukraińskiej rodziny waterpolowej
– Ten rok jest bardzo trudny dla nas wszystkich, dla mnie osobiście bardzo bolesna była wiadomość o śmierci naszego trenera reprezentacji Witalija Lisuna podczas wojny. Ten sporowiec bardzo kochał piłkę wodną i zrobiła wiele dla jej rozwoju. Obecnie takiego funkcjonariusza w Ukrainie nie mamy. Pracował przez 20 lat w Ministerstwie Młodzieży i Sportu i znał wszystkie subtelności piłki wodnej. To dla nas niepowetowana strata. Pragnę złożyć kondolencje rodzinie Bohatera Ukrainy. On jest na zawsze w naszych sercach.
O pierwszym roku pracy jako prezydent federacji piłki wodnej Ukrainy
– Całe życie jestem maksymalistą, a kiedy zostałem wybrany na prezesa Ukraińskiej Federacji piłki wodnej, postawiłem sobie i zespołowi wysokie zadania. To oczywiście udział i zwycięstwa naszych reprezentacji narodowych na arenie europejskiej i międzynarodowej. Ale wojna wszystko zmieniła, zamiast rozwijać piłkę wodną, teraz myślę, jak ją zachować. Państwo nie dało nam funduszy na międzynarodowe zawody, wszystkie wydatki spadły, jak mówią, na barki kierownictwa Federacji. W tym miejscu chciałbym wymienić wszystkich ludzi ze środowiska piłki wodnej: trenerów, zawodników, działaczy, którzy robili wszystko, aby piłka wodna żyła. Przeżyliśmy trudny rok i utrzymaliśmy się na powierzchni, a wtedy myślę, że zaczniemy się rozwijać. Mogę zapewnić, że w przyszłym roku nasze reprezentacje wezmą udział we wszystkich międzynarodowych rozgrywkach, w których jesteśmy obecni, i to także dzięki naszym obrońcom. Wierzę w zwycięstwo naszego kraju w najbliższej przyszłości. Chwała Ukrainie i chwała naszym obrońcom.
W pierwszej części wywiadu prezes FVPU podsumował miniony rok. Wkrótce usłyszycie przemyślenia Oleksandra Svishchova na temat celów dla rodziny piłki wodnej na 2023 rok.
